In de nog relatieve koelte van de morgen – de dag verder zou warm en benauwd worden – gingen we met zijn negentienen op pad. Piet vertelde ons over de Slangenarend die al enkele dagen in het duin rondhing, maar om die echt te zien zouden we veel geluk moeten hebben. De arend zagen we dus niet, maar wel andere vogels en een aantal duinhagedissen. Langs de oevers van het Wed stond de Parnassia volop in bloei.
Groet, Piet en Dick (foto’s)