Piet had voor ons een verrassing in petto. Met toestemming van de boswachter wandelden we een gebied van het Nationaal Park binnen waar bezoekers niet mogen komen. De zon scheen over het herfstige duinlandschap, heuvelachtig en hier en daar wat bomen. Dit specifieke terrein was in het verleden een militair oefenterrein geweest. Het vertrek van militairen uit Haarlem maakte ook het oefenen op dat terrein overbodig.

We keken uit over een sportterrein en een deel van een kleine camping dat nog enige tijd door de stichting Vafamil wordt beheerd als laatste herinnering aan de militaire aanwezigheid. Het duin waar we op stonden had de naam Kogelvanger gekregen en hield daarmee het verleden nog levend. De weinige begroeiing was mede te danken aan het kappen van wat bomen om het specifieke duinlandschap te beschermen. Bramenstruiken waren inmiddels begonnen om kale plekken te koloniseren.

Verder gelopen kwamen we verschillende restanten van bunkers tegen. Sommigen waren beschermplek van vleermuizen geworden. Er waren tijdens de wandeling wat meer paddenstoelen te zien dan vorige keren het geval was geweest.

De wandeling op dit onbekende stuk bleek voor iedereen een heel aangename verrassing te zijn geweest.

Dick van Gijlswijk