Een tiental wandelaars had er duidelijk zin in om na de covid-stop weer met elkaar te wandelen. We trokken deze keer niet het Nationaal Park in, maar gingen de andere kant op, naar Middenduin.

Het was druk bij de Zeeweg. Richting strand reden rijen auto’s om vroeg een parkeerplaats te bemachtigen. Middenduin daarentegen was een zee van rust. Weinig wandelaars en nauwelijks hardlopers of andere sporters. Overal bloeiden planten, vooral in de kleuren paars en geel. Een enkele vlinder vloog in een onwaarschijnlijke vlucht over de bloemenpracht heen.

Zoals gewoonlijk op deze wandeling liepen we eerst naar het uitzichtpunt voor de wisenten. Het meertje van Burdet lag er mooi bij maar de wisenten waren in geen velden of wegen te bekennen. We liepen weer terug langs de oostkant van het voormalige bollenveld waar de kleuren geel, groen en wat paars elkaar onregelmatig afwisselden. Ook hier was het stil. Nauwelijks tegenliggers en al helemaal geen ganzen die elkaar met veel gesnater opjoegen. Veel maakte het niet uit. Iedereen was blij elkaar weer een keer gesproken te hebben.