Een waterig zonnetje beloofde veel goeds maar brak toch niet door. Fris weer, goed wandelweer en vijftien wandelaars aanwezig.

Zoals zo vaak liepen we langs Het Wed. Het Wed is een van de vier meren in de duinen die in de vijftiger jaren van de vorige eeuw zijn gegraven. Bedoeld voor de natuur en recreatie en misschien vooral om het zand voor stadsuitbreiding te kunnen gebruiken. Het Wed was primair bedoeld als recreatiemeer. Doordat in de tachtiger jaren van de vorige eeuw zwemmersjeuk het recreatief gebruik aanzienlijk deed verminderen, nam de natuur weer een deel van het meer in gebruik.

Overal was te zien dat de nachtvorst planten en bladeren lichtelijk wit had gekleurd. Ondanks het zachte weer in de afgelopen periode waren er nauwelijks bloeiende planten te zien. De dieren, met name de vogels, hielden zich rustig. Enkele meerkoeten zwommen wat heen en weer op Het Wed. Waar zij vandaan komen? Een gevonden ring aan de poot van een meerkoet toonde aan dat het dier van de bovenloop van de Wolga naar Het Wed was gekomen om te overwinteren. Wie had ooit kunnen denken dat een meerkoet zo’n afstand zou afleggen.