De weergoden waren ons op deze 18de november minder goed gezind; de paraplu’s waren nodig. Toch vertrokken we met 35 wandelaars voor onze wekelijkse wandeltocht. Deze keer was het Jans die de richting aangaf.

Over de verharde paden, langs het dag kampeerterrein Spitsbergen, de Stuw en Jachthaven naar het Smaal, onderweg genietend van de prachtige herfstkleuren. We hebben er een flink tempo in en stoppen een paar keer om de groep bijeen te houden.

In het Smaal zijn beuken aangeplant en in één ervan ontdekte ik onlangs porseleinzwammen. De dode takken in de boom duiden op de besmetting, de zwam gaat door met zijn verwoestende werk. Het is een echte parasiet, die het harde hout van de beuk aantast en uiteindelijk de boom doodt, al kan dit jaren duren.
De nachtvorst van de afgelopen weken is funest voor de vruchtlichamen van de vele paddenstoelen, het hoge watergehalte maakt ze extra kwetsbaar.

Na ongeveer een uur vinden we de warmte van de kantine aangenaam en onder het genot van een bakkie, wordt er nog gezellig nagebabbeld.

Natuurweetje: de porseleinzwam
De vruchtlichamen van deze schimmel (zwam) zijn wit tot ivoorkleurig, de hoed is bedekt met een slijmlaag, de paddenstoel 3-10 cm grote hoedjes heeft plaatjes en produceert witte sporen.
De vruchtlichamen vind je het meest op beuken van augustus tot november.
De hoedjes schijnen eetbaar te zijn, maar zijn niet erg smakelijk.
In vroegere jaren haalde men een stof uit de schimmel, (oudemansine A), die men gebruikte tegen huidziektes.