Vandaag doet het winters aan: het is fris en we hebben te maken vorst aan de grond, vooral tegen de ochtend wordt het koud. Deze maandagochtend starten we met 35 wandelaars en een gaste uit Groningen.

Roeland gaat vandaag voorop, voor een tocht over de Leers, het schiereiland in de Stootersplas en door het Smaal. Onderweg mijden we de fietspaden, vanwege de gladheid, op plekken is het spiegelglad door bevriezing van de pas gevallen regen. Als een golf gaat de waarschuwing door de groep.

runderen in Oostzaan

Nieuwsgierig begluurd door Torres, Turbo en Duke.

Bij het hek van de Leers, worden we begroet en nieuwsgierig begluurd door Turbo en Duke (2017) en Torres (lakenveldertekening) (2018). Torres is de 3e generatie in de kruising Hooglander en Lakenvelder.

De dames Romy (2016), Noëlle, Lieke (2017) en May (2018) lopen in het Roemersveld, wij hebben hen eerder ontmoet. De stieren lopen apart van de dames om inteelt te voorkomen. Het zijn de nakomelingen van stier Niels, die met zijn harem in de Blokken loopt. “Een stier herken je aan zijn vaderuier”, aldus een uitspraak van een meisje van ongeveer 8 jaar uit de stad.

Op de Leers horen we regelmatig het raspende geluid van watersnippen, die zich uit de voeten maken in hun typische zigzagvlucht. De zon breekt door en maakt de tocht aangenaam. Door het bosgebied het Smaal (uit veiligheidsoverweging wordt het stijgerpad gemeden), gaan we richting Parkeerplaats 15 waar de blaffende honden van de kennel zich laten horen, In het Smaal wordt de bodem gekleurd door het afgevallen blad.
Weer blijft een grote groep nagenieten, zelfs buiten op het terras van een kopje koffie/thee.

Sanne Havinga

Sanne Havinga

We hadden bezoek uit Groningen, studente Sanne Havinga kwam voor haar onderzoek vandaag meelopen. Middels een flyer geeft ze uitleg van het hoe en waarom. Wil je meedoen aan het onderzoek? Kijk dan voor meer informatie en de contactgegevens van Sanne elders op deze site.

Natuurweetje
Deze keer iets over de watersnip, de vogel is ongeveer 23 tot 28 cm groot, heeft een roodbruine snavel, die zeer lang is in verhouding tot zijn kop. Hij is vooral te herkennen aan zijn lange snavel en de smalle gele strepen op de rug en een gestreepte kop en korte grijsgroene poten. Het voedsel bestaat uit insecten, waterkevers, wormen, slakken en zaden van waterplanten, die het zoekt in modderige poelen en ondiep water.
In het voorjaar vertoont de watersnip een herkenbare baltsvlucht. Hij laat zich geleidelijk omlaag vallen met wijd verspreidde staartveren. Hierbij klinkt een eigenaardig geluid dat veroorzaakt wordt door het flapperen van de staartveren en daaraan dankt het zijn volksnaam hemelgeit. Bij gevaar vertrouwt hij op zijn schutkleuren en vliegt pas op het allerlaatste moment op, tijdens deze vlucht vliegt hij zigzaggend weg en laat het raspende geluid horen.
Bijna iedereen kent de watersnip van het honderd-guldenbiljet, die voor de invoering van de euro op de voorzijde stond. We hebben dit biljet van 1998 tot 2005 gebruikt, met als bijnaam zalmsnip.