Rob Le Febre, 63 jaar, is geboren en getogen in Hilversum. Na meer dan 35 jaar werkzaam te zijn geweest binnen de ict, geniet hij van zijn vervroegd pensioen. En heeft hij zijn oude jeugdliefde teruggevonden; de natuur! Als wandelbegeleider van Gezond Natuur Wandelen is hij regelmatig te vinden in de natuurgebieden waar hij zelf is opgegroeid.

Waar komt je passie voor de natuur vandaan?
‘Ik heb vrijwel altijd letterlijk op een steenworp afstand van heide en bos gewoond. Als kind was ik dagelijks te vinden in de natuur. Lekker beestjes vangen zoals veel kinderen dat vroeger deden. Kikkervisjes voor in de vijver, hagedissen voor in mijn terrarium, noem het maar op. De natuur is er met de paplepel ingegoten. Het hoort bij mij.’

Hoe deel je deze passie met anderen?
‘Rondom mijn zestigste jaar wilde ik de natuurbeleving van mijn vroege jeugd weer terughalen. Ik vertel graag en als natuurgids verwachten mensen een goed en leuk verhaal. Ik heb me daarom aangemeld voor de Natuurgidsenopleiding van IVN. Je hoeft dan echt niet de namen van alle planten en dieren te weten. Bij de opleiding leer je vooral waarom planten op een bepaalde plek groeien en waarom dat ene beestje juist op deze plek een hol graaft. Als je dat weet, begrijp je de natuur ook beter. Je ziet dan dat alles met elkaar in verband staat. Dat wil ik graag overbrengen op anderen. Het leuke is dat ik zelf constant bijleer. Als je iets als natuurgids vertelt, moet het wel kloppen natuurlijk!’

Van natuurgids naar wandelbegeleider?
‘Na mijn opleiding gidste ik regelmatig voor het Goois Natuurreservaat en IVN. Zodoende kwam ik in contact met Gezond Natuur Wandelen. Eind 2017 vroegen ze of ik als vrijwilliger een groep over de Hoornseboegse heide wilde gaan begeleiden. In dit prachtige gebied was ik al dagelijks met mijn trouwe viervoeter te vinden. Genietend van elk seizoen. De keuze was dan ook snel gemaakt. Voordat ik het wist, was ik actief als wandelbegeleider.’

Wat doe je precies als wandelbegeleider?
‘Bij Gezond Natuur Wandelen gaat het om het lopen, de natuur én het contact met elkaar. Onze groep bestaat uit ongeveer achttien mensen. We starten altijd vanaf hetzelfde punt en lopen vervolgens een uurtje door een natuurgebied. Door de seizoenen ziet de natuur er telkens weer anders uit. Al na één minuut na vertrek is iedereen gezellig met elkaar aan het praten. Ik vind dat tekenend voor de goede sfeer. Ik bouw altijd enkele momenten in om letterlijk stil te staan bij iets uit de natuur. Dat is ook handig om je groep weer even bij elkaar te halen. Na afloop drinken we gezellig een kop koffie of thee.’

Doe je wel eens iets extra’s?
‘De meeste routes kan ik intussen wel dromen. Op verzoek van de wandelaars organiseer ik af en toe een extra wandeling op een andere plek. Dat wordt met groot enthousiasme ontvangen. Tot nu toe heb ik twee geslaagde wandelingen vanaf diverse landgoederen in ’s Graveland georganiseerd. Het dwingt mij om me te verdiepen in de historie van die landgoederen. Iets wat ik met veel plezier doe.’

Wat is het leukste wat je tijdens een wandeling hebt meegemaakt?
‘Elk seizoen heeft haar specifieke kenmerken en leuke verhalen. Je geniet van de kleine dingen die je onderweg tegenkomt. In het voorjaar landde bijvoorbeeld een grote meikever op iemands jas. Dat is even schrikken natuurlijk, zo’n groot beest. Daarna volgt de verwondering.
Onlangs stonden we bij een grote mierenhoop. Ik had net verteld dat deze rode bosmieren alles eten wat maar eetbaar is. Nog geen twintig meter verder lag een dode mol. In stukjes gebeten door de mieren. Sommigen betichtten mij er toen van dat ik die mol daar had neergelegd. Speciaal voor de wandeling om mijn verhaal kracht bij te zetten. Dat vind ik wel humor!’

Zijn er ook minder leuke dingen die je tegenkomt?
‘Mijn collega-begeleider moest een keer omkeren met de groep, omdat een deelnemer de wandeling had onderschat. Dat zijn gelukkig wel uitzonderingen. Een ander punt, is het weer. Dat heb je niet in de hand. Wij laten de wandeling altijd doorgaan, tenzij het bijvoorbeeld onweert. Afgelopen winter lag er zoveel sneeuw dat de meesten niet konden of wilden lopen. Met slechts twee deelnemers heb ik een sneeuwwandeling gemaakt. Sprookjesachtig! De kunst is om het voor iedereen, goede en minder goede wandelaars, leuk te houden. Het is soms wat schipperen, maar samen kom je er wel uit.’

Wat zou je willen meegeven aan nieuwe vrijwilligers?
‘Verdiep je goed in het gebied waar je gaat lopen. Loop de routes eerst zelf, zodat je nog het een en ander kunt uitzoeken. Het maakt de wandeling zo veel leuker. Betrek bij je tussenstops de deelnemers actief bij wat je vertelt. Laat ze van het pad af komen. En laat ze dingen zien, voelen en ruiken. Zo ervaar je de natuur optimaal en blijft alles beter ‘hangen’. En tot slot: gooi er een gezonde portie humor in. Dat komt de sfeer ten goede!’

Wil je ook vrijwilliger wandelbegeleider worden? Kijk voor meer informatie op: Word vrijwilliger.

Wil je graag deelnemen aan één van onze natuurwandelingen? Vind een wandeling in de buurt.