Bij eerdere wandelingen hebben we al enkele keren (langs het wandelpad) een rivierkreeftje ontdekt. Toen Eva een keer zo´n kreeftje wilde verplaatsen (van het pad naar de berm), stak het dreigend zijn scharen omhoog (dreig- en aanvalshouding). Het betreft de rode Amerikaanse zoetwaterkreeft die hier waarschijnlijk gekomen is door met grote zeeschepen in de ballasttanks mee te reizen en in Nederland nogal oprukt. Hier wilde ik dus maar eens iets meer over vertellen:

Deze exoot komt steeds meer in Nederland voor en bedreigt andere inheemse diersoorten en het onderwatermilieu. De kreeft leeft in ondiep water, maakt het water troebel en tast de oevers aan door gangetjes te graven waardoor de oevers verzakken. Ook knippen ze met hun scharen waterplanten door om ze vervolgens (gedeeltelijk) te verorberen. Ze eten zowel plantaardig als dierlijk voedsel (watersalamanders e.d.), maar worden zelf ook gegeten door bijv. reigers. Het dier wordt ongeveer 15 cm groot. De vrouwtjes hebben gelijke scharen, terwijl bij het mannetje de rechterschaar groter is. Alhoewel de kreeft een waterdier is, gaat het ook regelmatig aan de wandel, vooral in de nazomer. Vandaar dat wij ze de laatste weken meerdere keren gezien hebben.
Het dier plant zich razendsnel voort; kleine vrouwtjes leggen ongeveer 50 eitjes en grote exemplaren wel 600! Als de eieren zijn uitgekomen draagt het vrouwtje de babykreeftjes nog enige tijd mee onder de staart. Na 2 vervellingen in ongeveer 3 weken verlaten de jonge kreeftjes het vrouwtje. Ze kunnen 2 generaties voortbrengen.

In de toekomst is men van plan om grootschalig en gericht op rivierkreeften te gaan vissen, maar wie nu al trek heeft in rivierkreeft kan dus hier zelf een maaltje uit de plassen halen…

Groetjes,
Leonie
(en Eva)
en tot volgende keer!