Het was erg druk bij het bezoekerscentrum van het Nationaal Park. Veel mensen blijven blijkbaar liever in eigen land. Ons groepje wandelde door de bossen lang het fietspad. Piet, onze begeleider, wees ons op het vele eikenhakhout langs het pad. Een herinnering aan het feit dat dit bos vooral cultuurbos is geweest. De takken van de eiken werden ontdaan van hun schors dat zijn weg vond naar leerlooierijen. Moderne technieken maakten deze werkwijze geheel overbodig. Zodat de natuur weer de overhand kreeg. Ondanks de droogte zag het landschap er overal groen uit. Erg mooi om in te wandelen. Alleen de paden waren hier en daar erg mul door de droogte in de afgelopen periode. Op het einde van de wandeling liepen we de duinen op in de richting van het Wed. Een mooi zomers uitzicht als cadeautje. Piet legde uit dat door de regenval eerder dit jaar nog voldoende water in de grond zat om het groen op peil te houden. Het Wed was nauwelijks teruggetreden, waar je eerder nog langs een bosje kon lopen klotsten golfjes tegen de boompjes aan. Een mooie wandeling werd en mooie herinnering.