Het was fris weer, de zon liet het afweten. Onder leiding van Piet maakten we met zijn elven een wandeling langs allerlei paadjes die hij alleen kent. Hier en daar was nog een paddenstoel te zien. De meeste loofbomen hadden hun bladeren laten vallen. We kwamen zoals zo vaak gebeurde bovenop de Konijnenberg terecht. Daar bleven we niet lang want een snarig windje dwong ons de luwte op te zoeken. Piet maakte ons attent op een verschijnsel dat soms alleen in het donker is te zien. Wintervlinders die alleen in het donker rondvliegen op zoek naar een vrouwtje. Vrouwtjes hebben zelf geen vleugels maar scheiden geurstoffen af om mannetjes te lokken. Deze nachtvlinders kunnen goed deze koude weerstaan. Hun eitjes komen in het voorjaar uit. De rupsen eten zich tot aan het einde van de herfst helemaal vol om zich tegen de winter te gaan verpoppen, de vlinder vliegen uit waarna de hele cyclus weer opnieuw begint. Het was wel een erg frisse, gezonde en ontspannen wandeling.

Piet wacht tot iedereen aanwezig is om het doel van de tocht uit te leggen

Een van de laatste paddestoelen

Afgestorven bomen nemen soms grillige vormen aan