Dit keer begeleidde ik weer zelf de groep, als vanouds ‘gewapend’ met afvalzak en knijper. Achteraan Willem met op zijn rug een GNW-noodtas en aan zijn zijde de mascotte van de groep, onze hond Gringo. Hond Bart was ook weer van de partij, onder de hoede van Dognanny Hananja.
Nadat ik enige mededelingen had gedaan over de GNW-shirts die klaar waren (besteld bij de dochter van Gon) en met de groep had overlegd over warming up- en mindful wandel-oefeningen, gingen we met z’n 28-en op pad richting Meerwijkplas.

Alhoewel we het gevoel hadden dat het nog steeds zomer was, dankzij het mooie nazomerweer, kwamen we al gauw de eerste tekenen van de herfst tegen: de herfsttijloos. Een bolgewas met een roze bloem die erg lijkt op de krokus en daar dus ook vaak mee verward wordt (zoals ook in de groep bleek). Deze overigens zeer giftige plant kenmerkt zich doordat het in de herfst bloeit zonder bladeren (die komen pas in het voorjaar).

Op het punt waar de Molenplas en Ringvaart samenkomen, heb ik staande op het zitbankje aldaar de groep verteld over teken en over de ziekte van Lyme. Geen onbelangrijke informatie, dacht ik. Een wat uitgebreider verhaal hierover heb ik op de site van Natuurmomenten laten plaatsen, dus je kunt het daarop nog eens nalezen: http://natuurmomenten.info/

Nadat we het pad langs de Ringvaart hadden belopen, hebben we ook nog even een lus door het Poelbroekpark gemaakt, waarna we over het Vlinderpad terug richting de Molenburg liepen. Vlak langs het asfaltpad, naast een hoop bagger (vermoedelijk door de beheergroep vanuit de oever van de Meerwijkplas daar geplaatst), ontdekte ik een zoetwater- of rivierkreeft die nog in leven bleek te zijn. Omdat hij nogal ver van het water verwijderd was en ik bang dat hij plat gelopen of gereden zou worden, heb ik ‘m bij de rand van het water teruggezet. Weliswaar een fraai beestje met z’n dieprode kleur, maar een exoot, omdat hij hier eigenlijk niet thuis hoort en zelfs een gevaar kan vormen voor onze amfibieën, zoals watersalamanders. Hopelijk krijgen die nog wel genoeg kans op leven en voortplanten in de enigszins beschermde poeltjes langs de plas.

Eenmaal terug bij De Molenburg hebben we nog een tijd op het buitenterras zitten napraten. Onderwijl heb ik de mooie gele shirts met GNW-logo’s uitgereikt en heeft Gon (namens Julia) geïnventariseerd wie bij de kerstlunch van de partij willen zijn.
Al met al weer een heerlijke en gezellige wandeling!

Hartelijke groet,
Eva